De drijfveer waarom ik alles zo graag wil delen is dat onze kinderen steeds duidelijker worden in hun taal, in hun gedrag om ons ouders bewust te laten leven. En pas dan kunnen ook de kinderen zijn wie ze echt zijn, en kunnen ze het leven leiden zoals dat voor hen het beste is.

Wat ik hiermee bedoel is dat we in het Westen niet meer durven te vertrouwen op onze belangrijkste richtingaanwijzer, namelijk onze intuïtie. En als moeder heb je dit moederinstinct vanzelf zodra je moeder wordt. Ik vertrouw erop dat echt iedere moeder deze zuivere vorm bezit. Het is voor ons alleen de grote kunst om hier bij te kunnen, en dus te kunnen voelen wat jouw eigen kind nodig heeft. Niemand anders zal het ooit beter weten voor jouw kind, zolang je maar contact hebt met dit moederinstinct. Alle onzekerheid waarmee we geconfronteerd worden als we moeder worden zal snel kleiner worden als we durven te vertrouwen op dit instinct, als we ons niet laten leiden door theoretische boeken, consultatiebureaus, artsen, en overige theoretische wijsheden. Moeder zijn heeft niets met theorie te maken, het is een oer instinct die je gewoon bezit. Alleen zul je zelf moeten blijven zoeken naar de sleutel. Maar deze zoektocht maakt het leven juist zo mooi, zo bewust en zo dicht bij jezelf. Meer en meer zul je door dit proces ook jouw leven kunnen leiden zoals dat ook voor jouw zelf het beste is.

Mijn ervaring

Door het moederschap en door het durven luisteren iedere keer weer naar wat mijn kinderen spiegelden aan mij, door hen ben ik weer bij mijn eigen kracht terecht gekomen en daarvoor blijf ik ze eeuwig dankbaar. Ik kan ook vertellen dat deze reis een zeer intense reis is en blijft. Het diepe vertrouwen dat alles in het gedrag terug te brengen is naar het grote verlangen van kinderen, en de grote taak die ze mee krijgen, om ouders weer terug te brengen naar wie ze werkelijk zijn. En afhankelijk van de trauma’s die onze eigen jeugd heeft opgeleverd is deze reis met je kinderen meer of minder confronterend en uitdagend.

Mijn Proces

Ik vergelijk mezelf vaak met Tommy…ons tweede kind in ons gezin. Hij heeft me laten zien hoe hij is; in balans, weet wat hij wil, vraagt om aandacht als hij die nodig heeft,is ongeduldig, doet niets om een ander te plezieren, kan heel goed bij zichzelf blijven ondanks drukte om hem heen, is heel wijs en daarmee bedoel ik echt wijs, een kind met een oud zieltje. Tommy heeft volgens mij veel van hoe ik in mijn wezen echt ben. En dit was ik lange tijd kwijt, en nog steeds ben ik op weg terug naar hoe ik echt ben, het kind in mij.
Dit proces is in een stroomversnelling gekomen sinds de geboorte van Youp, ons oudste kind. De verantwoordelijkheid die ik voel naar mijn kinderen is om mezelf verder en verder te ontwikkelen, mijn oude patronen te herkennen en te doorbreken en om zuiver te zijn in wat ik echt voel en wat er echt in me omgaat. Voor mijzelf wordt meer en meer duidelijk dat een kind heel veel van zijn ouders wil dragen, onbewust. Ik als kind nam onbewust alles over wat er niet mocht zijn, daarmee bedoel ik alles wat er echt gaande was bij mijn ouders, niet wat ze lieten zien in hun gedrag. Dit verbergen van de pijn die mijn ouders, zoals iedereen, hadden deden zij uit liefde voor ons, om ons maar niet te belasten met alles wat er echt was. Nu, veel later begrijp ik dat juist als je iets probeert te verbergen voor je kind, hij dit juist voelt. Alles wat er niet mag zijn bij hen, die energie draag je als kind uit liefde ook voor hun. Voor mijn ouders was dit ook een onbewust proces omdat dit het laatste is wat mijn ouders voor mij voor ogen hadden. Hun grootste streven is altijd geweest om er helemaal voor ons te zijn en ons alles mee te geven voor een gelukkig leven, en nu ik zoveel inzicht heb gekregen kan ik dit ook echt zo voelen en ben ik hun heel dankbaar voor mijn jeugd.
Sterre is ons jongste kind. Diep van binnen heb ik altijd geweten dat er nog een dochter zou komen. En ik wist ook dat ze pas zou komen als de tijd rijp zou zijn, als ik mezelf voldoende ontwikkeld had.
Ook Sterre is, net als Youp, geboren op 14 februari (Valentijnsdag), de dag dat mijn man en ik werkelijk hebben gekozen voor onze relatie. Mijn inzicht is dat ze ons komen helpen met het welslagen van onze relatie en huwelijk. Toeval bestaat immers niet.
Sterre laat ons ook een spiegel zien. Ze laat ons zien hoe mooi we werkelijk zijn als we onszelf kunnen zijn. Dat is ook een kant die je kinderen je laten zien !




                                      spiegelkind.nl © designed and build by 241 products ©